Hedvig Charlotta Nordenflycht (Stockholm, 28 a viz Du 1718 – Lugnet, 29 a viz Even 1763) a oa ur varzhez svedat.
Brudet eo evit bezañ bet ar wregelourez svedat kentañ, hag evit kizidigezh he barzhonegoù a garantez.
Daoust ma oa bet levezonet gant mennozhioù Kantved ar Sklêrijenn he devoa tapet deskadurezh drezi hec'h-unan, ha miret he devoa un tu deolour ha trivlidik a zo anat en he skridoù.
Marv he danvez-pried e 1737 ha hini he fried e 1741 seizh mizvezh hepken goude an eured he broudas da skrivañ he barzhonegoù kentañ ; un nebeud anezho a voe embannet dindan an talbenn Den sörjande Turturduvan ("An durzhunell c'hlac'haret") e 1743. Nevez-flamm el lennegezh svedat e oa ton an oberennoù-se.
Dont a reas Hedvig Nordenflycht da vezañ ur bennskrivagnerez en he bro, pa embannas c'hwec'h levr barzhonegoù etre 1743 ha 1749.
E-kerzh ar bloavezhioù 1750 e voe dilennet en ur gevredigezh lennegel anvet Tankarbyggarorden ("Urzh ar saverien soñjoù"). Ar gevredigezh-se a embannas un dastumadenn eus labour izili an Urzh, anvet Våra försök ("Hon taolioù-arnod"), e teir levrenn (1753, 1754 ha 1756) ; un adembannadur adwelet a voe embannet e div levrenn (1759 ha 1762) dindan an talbenn Witterhetsarbeten ("Labour lennegel").
E-keit-se, e 1761, e vagas Hedvig Nordenflycht karantez evit un den yaouankoc'h egeti ; nac'het e voe ar garantez-se, hag he fennoberennoù eo ar barzhonegoù a skrivas er predad poanius-se[1].